“Ώ λίμνη, στα γλαυκά σου τα νερά..”/ Καμιά αυταπάτη για ιδιωτική-κρατική διαχείριση της Παμβώτιδας

Κάποτε η λίμνη τάιζε τα Γιάννενα . Τώρα την ταΐζουν τα Γιάννενα αδιαφορία και συμφέρον. Τα νερά ενός τόπου, δεμένα με την κατάσταση και την εξέλιξη του μαρτυρούν την κατάσταση της τοπικής κοινωνίας. Την κατάσταση των τοπικών συμφερόντων και των μηχανισμών εξουσίας.
Η λίμνη Παμβώτιδα μια σχετικά ρηχή αστική λίμνη έχει υποστεί και συνεχίζει να υφίσταται πλήθος παρεμβάσεων με τη ανάπτυξη του αστικού κέντρου της πόλης. Κάποιες σχετίζονται με την άρδευση, την εισροή γεωργοκτηνοτροφικών αποβλήτων, τα συνεχή μπαζώματα με αποτέλεσμα τη στέρηση των παραλιών της και τον ευτροφισμό.

τι φταίει;

Τα μαζικά μπαζώματα και αναχώματα επιδεινώνουν την δεξαμενοποίηση της λίμνης ενώ τα σχέδια δόμησης πλησιάζουν όλο και περισσότερο την παράλια περιοχή. Ποιος θυμάται για παράδειγμα πως ήταν η παραλίμνια περιοχή πριν εγκατασταθεί εκεί το ΟDΕΟΝ; Εκτός από τις παράλιες περιοχές, οι πηγές έιχαν κατά καιρούς την ίδια τυχη όπως στην πηγή Μπουρνό, πριν από τη μονή Ντουραχάνης, Όσο λιγοστεύουν οι φυσικές πηγές και μικραίνουν οι παραλίες που βοηθούν τη λίμνη να αυτοκαθαρίζεται, σε συνδυασμό με τα και καιρό κλειστά θυροφράγματα του Περάματος ,που δεν αφήνουν τα νερά της Παμβώτιδας να κατευθύνονται προς τον ήδη μολυσμένο από βιομηχανικά λύματα Καλαμά, η λίμνη μεταμορφώνεται όλο και περισσότερο σε μια κλειστή δεξαμενή γεμάτη ιζήματα που δεν ανανεώνεται από πουθενά.
-Το νέο μπάζωμα και η ισοπέδωση που έχει ξεκινήσει στην περιοχή του Μάτσικα ( ΚΤΕΛ) μας ετοιμάζει για ιδιωτικά συμφέροντα και τρόπους επένδυσης στη θέα της λίμνης και στο πηγαινέλα των ταξιδιωτών της ήδη παράνομης εγκατάστασης του ΚΤΕΛ που όπως όλοι γνωρίζουμε λειτουργεί με άδεια γκαρσονιέρας.

καμιά αυταπάτη για κρατική-ιδιωτική διαχείριση

-Από κάθε πλευρά η λίμνη πολιορκείται, βορά στα χέρια κράτους και κεφαλαίου που σε άριστη συνεργασία λεηλατούν ότι προλάβουν . Είναι γνωστές οι κοινωνικές σχέσεις συμφερόντων ανάμεσα στο δήμο και τους μεγαλοεπιχειρηματίες της πόλης. Η εξουσία αλληλοϋποστηρίζεται για να συνεχίσει να υπάρχει. Βλέπουμε όμως το νερό και τη διαχείριση τους στο προσκήνιο και στο επίκεντρο της πολιτικής διαμάχης για το ξεπούλημα των φυσικών πόρων.
Για παράδειγμα η υπόθεση επιβολής προστίμων στις εταιρίες εμφιάλωσης νερού από το δήμο επειδή δεν διαθέτουν άδειες εμπορίας πόσιμου νερού έληξε ανώδυνα για τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Πόσο θα συνεχίσουν να τη βγάζουν καθαρή οι εταιρίες «Χήτος» («Ζαγόρι») και Σεπετάς (Βίκος)και οι λοιποί τοπικοί βαρόνοι των επιχειρήσεων λόγω κοινωνικών σχέσεων, με μόνο σκοπο να συνεχίσουν να αντλούν κέρδος έχοντας τις πλάτες της δημαρχίας Μπέγκα όπως και των προηγούμενων.

-Οι ακριβές έρευνες και οι αραιές ερωτήσεις περί ρύπανσης πέφτουν εδώ και χρόνια στο κενό και οι περισσότερες ποτέ δεν δημοσιοποιούνται αλλά η ίδια η λίμνη ξεγυμνώνει και αποκαλύπτει τα προβλήματα που υπάρχουν σαν τα βράχια της που βγήκαν στην επιφάνεια λόγω της πεσμένης στάθμης. Τα προβλήματα αυτά είναι σαφώς πολιτικά και σχετίζονται με τη διαχείριση των αστικών υδάτων από τους έχοντας εξουσία οι οποίοι τα μεταχειρίζονται σαν χωματερή για χάριν της δικής τους οικονομίας. Εχει γίνει γνωστό πως κτηνοτροφικά απόβλητα κυρίως από πτηνοτροφεία αποτίθενται ανεξέλεγκτα στους υγροτόπους και καταλήγουν στη λίμνη χωρίς καμία προηγούμενη επεξεργασία. Καθιστώντας τη μια τάφρο περιττωμάτων και πτωμάτων. Οι ίδιοι συσχετισμοί εξουσίας(τοπικοί ιδιώτες/δήμος) είναι αυτοί οι οποίοι επικαλούνται την εξυγίανση της λίμνης σε προεκλογικές περιόδους.
πώς φτάσαμε ως εδώ;
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ‘50 το ευρύτερο σύνθετο οικοσύστημα της λίμνης περιλάμβανε, δεκάδες πηγές και καταβόθρες, την ίδια την Παμβώτιδα, η οποία εφάπτεται στη βορειοανατολική της πλευρά με τα ριζά του Μιτσικελίου από το άκρο του χωριού Λογγάδες (η παλιά Αρδομίστα) μέχρι το άκρο του χωριού Αμφιθέα (παλιό Στρούνι) μαζί με τη χαμηλότερη λίμνη/έλος της Λαψίστας. Αυτό το ολοκληρωμένο οικοσύστημα επέτρεπε την εισροή νέων νερών και την ανανέωση τους με τη διοχέτευση τους προς στον Καλαμά. Ακολούθησε η αποξήρανση της λίμνης Λαψίστας αργότερα το ’50 στερώντας απ τη Παμβώτιδα ένα από τα συγκοινωνούντα δοχεία της, ενώ παράλληλα εξαφάνισε τον βιότοπο της ευρύτερης περιοχής, ενώ μείωσε κατά πολύ τη δυνατότητα αυτοκαθαρισμού της Παμβώτιδας και με την αύξηση των φερτών υλών μειώθηκε και συνεχίζει να μειώνεται το βάθος της .( επισης μειωση υχθειοπαραγωγής – πρόβλημα ύδρευσης).Η αδυναμία αυτοκαθαρισμού της λίμνης εχει ως αποτέλεσμα τον γνωστό μας ευτροφισμό που δίνει στη λίμνη το πράσινο χρώμα κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

σε ποιόν ανήκει το νερό;

Η διευθέτηση των υδάτινων πόρων αποτελεί κεντρικό μέρος του μηχανισμού της εξουσίας που αφορά την διαχείριση κατ’ εξακολούθηση ολόκληρων των ζωών μας. Δήμος και Τοπικοί επιχειρηματίες, κράτος και κεφάλαιο εκμεταλλεύονται και χρησιμοποιούν το νερό ως εμπόρευμα με μόνη αξία, την αξία κέρδους. Η επίθεση και η υποβάθμιση των ζωών μας γίνεται μέσω της επίθεσης στο νερό, στην ενέργεια στα κοινά αγαθά και τον δημόσιο χώρο αντίστασης που αυτά δημιουργούν. Το ζήτημα του νερού είναι πανανθρώπινο και μαζί τοπικό. Αφορά κομμάτι της καθημερινότητας όλων μας και προϋπόθεση κάθε ζωής. Είναι το κυριότερο αγαθό που απαιτεί την πραγματική κοινωνική διαχείριση, την αμεσοδημοκρατική διαχείριση.

Καμιά Αυταπάτη για Ιδιωτική-Κρατική διαχείριση
Κοινωνικός Αμεσοδημοκρατικός Έλεγχος τωρα

Posted in ανακοινώσεις, αφίσες | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

Μοίρασμα και ανάρτηση πανό στην Περιφέρεια Ηπείρου για τους διωκόμενους της Χαλκιδικής

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ

Την Τετάρτη 20/09 και την Πέμπτη 21/09 εκδικάζονται δύο υποθέσεις στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης που αφορούν διώξεις αγωνιστών κατοίκων της Χαλκιδικής και αλληλέγγυων για μάχες που δόθηκαν ενάντια στην κατασκευή μεταλλείων χρυσού στο βουνό του Κάκκαβου. Οι κατηγορίες είναι βαρύτατες, με πιο κραυγαλέο παράδειγμα τις κατηγορίες για εγκληματική οργάνωση. Η επίθεση από την πλευρά του κράτους συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Στην αρχή, ήταν η ακραία καταστολή και ο βασανισμός διαδηλωτών, οι τόνοι δακρυγόνων που πέφταν ακόμα και στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου της Ιερισσού και οι εισβολές της Αντιτρομοκρατικής σε σπίτια αγωνιστών κατοίκων και η απαγωγή τους μπροστά στα μάτια των οικογενειών τους. Σήμερα, και μετά την πολυετή κρατική βία, έρχεται η «Δικαιοσύνη» για να συνεχίσει το έργο της καταστολής του κινήματος ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στον Κάκκαβο. Με στημένα κατηγορητήρια, ανύπαρκτα στοιχεία και με εφαρμογή του «Ποινικού δικαίου του εχθρού», καθιστούν τα χωριά της περιοχής και τους αλληλέγγυους από άλλες περιοχές εχθρούς, προσπαθώντας μάλιστα να τους καταστήσουν εγκληματική οργάνωση.

Το κίνημα της Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού της καναδικής Eldorado Gold και της θυγατρικής της στην Ελλάδα Ελληνική Χρυσός ( συμφερόντων Μπόμπολα ) είναι ένα κίνημα με μεγάλη διάρκεια στο χρόνο, που κατάφερε μάλιστα να σταματήσει σε άλλες περιπτώσεις τα ληστρικά σχέδια μεγάλων εταιρειών. Οι μεθοδεύσεις του ελληνικού κράτους όμως, με την υπογραφή παράνομων συμφωνιών, που παραχωρούσαν αντί πινακίου φακής τα εδάφη της Χαλκιδικής προς εκμετάλλευση, η ακραία βία της αστυνομίας, οι εκβιασμοί των εταιρειών και οι ψεύτικες μελέτες που «βγάζαν λάδι» τα επενδυτικά σχέδια, τα στημένα κατηγορητήρια και οι ψεύτικες υποσχέσεις της κυβέρνησης του Σύριζα έχουν προσπαθήσει να πτοήσουν του κατοίκους και τους αλληλέγγυους για να σταματήσουν να αντιστέκονται. Μάλιστα, η καναδική Εl Dorado Gold δήλωσε πρόσφατα ότι αναστέλλει τις εργασίες της στην περιοχή (για τρίτη φορά), με σκοπό να εκβιάσει τη συναίνεση των έτσι κι αλλιώς νεοφιλελεύθερων και ξοφλημένων κυβερνήσεων που ξεπουλούν τη γη και βοηθούν στην οριστική ερήμωσή της.

Αυτή τη στιγμή και χωρίς να έχει ξεκινήσει η εξόρυξη χρυσού, ήδη η τοξική μόλυνση του εδάφους είναι τεράστια, ολόκληρα χωριά της περιοχής δεν έχουν πόσιμο νερό και το πανέμορφο βουνό του Κάκκαβου έχει χάσει τεράστιο κομμάτι της βλάστησής του και της βιοποικιλότητάς του. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι θα συμβεί αν αρχίσει να εκπέμπεται υδροκυάνιο, που είναι αναγκαίο για την εξόρυξη αλλά και απίστευτα καρκινογόνο.

Οφείλουμε να στηρίξουμε τον αγώνα της Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη, ενάντια στον καρκίνο, στο θάνατο, στην καταστροφή της φύσης και στην ερημοποίηση της γης. Οφείλουμε να δώσουμε μία ηχηρή απάντηση στο μεγάλο κεφάλαιο, στο κράτος και στους κάθε λογής ρουφιάνους που ξεπουλάνε τη ζωή όλων μας για το κέρδος τους. Οφείλουμε να αγωνιστούμε ενάντια στην ανάπτυξη που μας επιβάλλουν. Οφείλουμε να προστατεύσουμε τα δάση μας, τα βουνά και τα νερά μας, τον τόπο και την ιστορία μας. Όποιος απορεί ακόμα γιατί να τον ενδιαφέρει ο αγώνας της Χαλκιδικής, ας σκεφτεί ότι εκμετάλλευση αγαθών, ανθρώπων, φύσης θα υπάρχει όσο θα υπάρχουν συμφέροντα και άνθρωποι που σιωπούν ή σκύβουν το κεφάλι.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Posted in ανακοινώσεις, πανό | Leave a comment

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, ΓΙΑΝΝΕΝΑ, 18/9/2017

Posted in ανακοινώσεις | Leave a comment

Αντιφασιστική πορεία για τα 4 χρόνια από την δολοφονία του Π.Φύσσα

ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Στις 18 Σεπτέμβρη μετράμε 4 χρόνια από τη νύχτα που ο Παύλος Φύσσας δολοφονείται από τη μαχαιριά του Γ. Ρουπακιά, μέλος του Τάγματος Εφόδου της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια.

Μετράμε 4 χρόνια στα οποία οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας παραμένουν ελεύθεροι. Η δικαστική αρχή με σαφή κατασταλτική διάθεση φρόντισε να καταδικάσει την αθώα Ηριάννα πάρα την κοινωνική κατακραυγή. Δεν φρόντισε όμως την επιτάχυνση της δίκης των μαχαιροβγαλτών χρυσαυγιτών. 4 χρόνια που η Χρυσή Αυγή δε σταματά να σπέρνει τη φασιστική μισαλλόδοξη προπαγάνδα της είτε ως κοινοβουλευτικό μόρφωμα είτε ως στρατιωτικού τύπου οργάνωση να επιτίθεται σε μια προσπάθεια εκφοβίσει, ενώ άλλες παρακρατικές φασιστικές συμμορίες ξεπηδάνε. Ζούμε σε μια περίοδο που η βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού φαίνεται να εισβάλει από παντού, που η βίαιη μετακίνηση των πληθυσμών είναι πιο συχνή από ποτέ. Οι παγκόσμιες πολιτικές ομογενοποίησης παράγουν προσφυγικές πληγές, με πιο πρόσφατη μας το πλήθος ανθρώπων που κατέφθαναν απ τη Συρία προς τη δύση κυνηγημένοι από τον πόλεμο. Η μετακίνηση αυτή των λαών γίνεται πρόσφορο έδαφος για ρητορείες ξενοφοβίας ενώ η παρουσία των προσφύγων λειτουργεί ως αποδιοπομπαίος τράγος για τα πραγματικά πολιτικά ζητήματα και ανελευθερίες που βιώνονται καθημερινά. Τώρα, που οι πολιτικές αξίες εμπίπτουν στον σχετικισμό πιο πολύ από ποτέ και ο κόσμος γίνεται πιο πολυπολιτισμικός από ποτέ γίνεται σαφές πως ο φασισμός δεν έχει θέση στις γειτονιές του κόσμου. Είναι κοινή γνώση τι είναι πια το μόρφωμα της χρυσής αυγής. μια ακραία συστημική εκδοχή του βαθέως κράτους με χαρακτηριστικά τραμπούκων.

Οι εμπρηστικές επιθέσεις πριν 1 χρόνο στην κατάληψη προσφύγων Νοταρά 26, αλλά και οι πρόσφατες επιθέσεις κατά των Ελεύθερων Κοινωνικών Χώρων «Φαβέλα» στον Πειραιά (ξημερώματα της Τρίτης, 29 Αυγούστου) και «Αdelante» (ξημερώματα 31ης Αυγούστου) στην Κομοτηνή δείχνουν ότι η θρασυδειλία και η μισανθρωπία των νεοναζί δεν έχει σταματήσει ούτε στιγμή να υφίσταται. Οι εγκληματίες στοχοποιούν και επιτίθενται σε κοινωνικούς χώρους, πρόσφυγες και σε οποιονδήποτε κάνει αυτό που είναι αυτονόητο και ανθρώπινο να κάνει. Να αντιστέκεται με την παρουσία του στη φασιστική απειλή και να αγωνίζεται ενάντια το ρατσισμό και αυτούς που τον θρέφουν.

Ξέρουμε πως η ακροδεξιά αποτελεί το παρακράτος με πολλούς φίλους στα γραφεία της ΕΛ.ΑΣ όπως και την ανοχή την εκάστοτε κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας, με γνωστούς ντόπιους βουλευτές της σε κοινούς ‘εορτασμούς’ με τους νεοναζί. Όσο η Χ.Α συνεχίζει να διακινεί τον ξεπλυμένο και ανυπόστατο εθνικιστικό-ρατσιστικό της λόγο και να χρησιμοποιεί το μίσος τόσο θα αντιστεκόμαστε και θα θυμόμαστε πως όποιοι προάγουν τον αποκλεισμό αποτελούν σώμα εχθρικό στην κοινωνία. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας που δίνεται από την κοινωνία στο σύνολο της. Δεν είναι ειδικότητα κανενός αλλά υποχρέωση όλων μας να αντισταθούμε στο φασισμό, το χειρότερο εγκληματικό τέρας, που έχει γνωρίσει η Ιστορία. Οι ανοιχτοί κοινωνικοί αντιφασιστικοί αγώνες είναι ο μόνος τρόπος να παταχθεί το δηλητήριο του ρατσισμού. Να παταχθεί στο δημόσιο χώρο.

Καλούμε τη γιαννιώτικη κοινωνία στην αντιφασιστική πορεία στη μνήμη του Παύλου Φυσσα, τη Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου και 6μμ, στην Περιφέρεια Ηπείρου.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ!

Χειρονομία- Αντιεξουσιαστική Κίνηση

 

Posted in καλέσματα | Tagged | Leave a comment

Παρέμβαση για τους δημόσιους χώρους και τα τραπεζοκαθίσματα στην Καλλάρη

Μοιράστηκε το κείμενο : https://xeironomia.espivblogs.net/2017/06/07/%

CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%BF%CF%87%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%83-%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%BF%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CF%87%CE%B9-%CF%84%CF%81/

Posted in ανακοινώσεις, πανό | Leave a comment

3o Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ/ Φωτογραφίες – Aπολογισμός

Το 3ο Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ διοργανώθηκε με επιτυχία το 3ήμερο 24-25 Ιούνη 2017 στο Θεατράκι Σκάλας με την ενεργό και ισότιμη συμμετοχή συμπολιτών και συντρόφων από τα Γιάννενα και άλλες πόλεις της χώρας. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι με την παρουσία τους βοήθησαν για 3 ημέρες να αναδείξουμε τον πολιτισμό της ελευθερίας και της αλληλεγγύης και να δημιουργήσουμε μαζί έναν προσωρινό ελεύθερο δημόσιο χώρο απέναντι στην κουλτούρα του θεάματος και του κέρδους.
Απέναντι στα μαγαζιά που επεκτείνονται επιθετικά, ιδιωτικοποιώντας λαθραία τον δημόσιο χώρο με τις πλάτες των τοπικών αρχών, που στρώνουν τα τραπέζια τους καταλαμβάνοντας τους πεζόδρομους και τεμαχίζουν το κοινό δημόσιο έδαφος της πόλης σε καταναλωτικά κουτάκια μοναχικών ατόμων, δείξαμε συλλογικά την δυνατότητα ενός πραγματικά κοινωνικού δημόσιου χώρου, που συντίθεται από τις ελεύθερες ανθρώπινες σχέσεις, την επικοινωνία και την αλληλεγγύη, όπου η πόλη γίνεται πεδίο ελευθερίας και όχι εμπορίας.
Απέναντι σε μια δημοτική αρχή που εμπορεύεται την πόλη ωσάν να της ανήκει και η οποία επιχείρησε να σαμποτάρει το 3ο Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ, διακόπτοντας την ηλεκτροδότηση του δημόσιου χώρου, δείξαμε ότι τα Γιάννενα ανήκουν στους πολίτες και όχι στους πελάτες. Καταγγέλλουμε τη στάση της δημοτικής αρχής που έχει το θράσος να ανακοινώνει ψευδεπίγραφα ‘προγράμματα συμμετοχικού σχεδιασμού’, ενώ προωθεί την λεηλασία της πόλης, την οικοδόμηση του Μάτσικα, την επιθετική επέκταση συγκεκριμένων μαγαζιών και επιχειρηματιών, και την ίδια στιγμή επιτίθεται με απειλές και καταστολή σε κάθε πραγματικά ελεύθερη κοινωνική εκδήλωση στο δημόσιο χώρο. Σε μία εποχή φημολογούμενης κοινωνικής ‘ύφεσης’ η ίδια η κοινωνία της πόλης φρόντισε να τους δείξει ότι δεν έχουν δικαιοδοσία πάνω της.
Είχαμε την ευκαιρία την πρώτη ημέρα του Φεστιβάλ να συζητήσουμε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των κοινωνικών αγώνων για την απελευθέρωση του δημόσιου εδάφους, να θυμηθούμε τις μάχες της πλατείας, του Ξενία, της Όασης και να ψηλαφίσουμε τον ορίζοντα που ανοίγεται μπροστά μας, ενάντια στις ανεμογεννήτριες, την καταστροφή των δημόσιων υδάτων, την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας ζωής. Την δεύτερη ημέρα του Φεστιβάλ μπορέσαμε να συζητήσουμε βιώματα και συμπεράσματα συντρόφων από την Ροζάβα, από την Τουρκία, την Βουλγαρία, και να δούμε έμπρακτα τα δίκτυα που μας ενώνουν σε μία παγκόσμια κοινότητα αλληλεγγύης. Την τρίτη ημέρα συζητήσαμε την κατάρρευση της εθνικής πολιτικής και τις δυνατότητες και τις προοπτικές της άμεσης δημοκρατίας.
Δεν θέλουμε την δημοκρατία απλώς ως σύνθημα, ζητούμε να την πραγματώσουμε, απελευθερώνοντας τον κοινωνικό μας χώρο και χρόνο, συνεπείς στην θέση που αναφέραμε στο κείμενο παρουσίασης του Φεστιβάλ, πως δηλαδή, ‘θεωρούμε τα φεστιβάλ συμπυκνωμένες ημέρες αλληλεπίδρασης και ανοιχτού πολιτικού διαλόγου. Συναντήσεις που ανοίγουν ρωγμές ελευθερίας στην καθημερινότητα της πόλης με πρόθεση να δείξουμε πως ένας κόσμος αυτόνομης πράξης, ελεύθερης συνύπαρξης και δημιουργίας από τα κάτω είναι υπαρκτός. Βρίσκεται στην άρνηση της πολιτικής της αντιπροσώπευσης και του πολιτισμού του θεάματος και της κατανάλωσης, βρίσκεται στη δημιουργία θεσμών ελευθερίας και ισότιμης συναπόφασης.’
Για τρεις μέρες όλοι μαζί, με ντόπιες μουσικές και καλλιτέχνες της πόλης έξω από τα κυκλώματα του κέρδους δείξαμε τον πολιτισμό της κοινωνίας, τον πολιτισμό που η δημοτική αρχή ούτε μπορεί ούτε θέλει να κοιτάξει όταν αναζητεί αποτυχημένα να κάνει τα Γιάννενα ‘πολιτιστική πρωτεύουσα’ και ‘βιτρίνα’. Ο ζωντανός πολιτισμός των ελεύθερων ανθρώπων θρυμματίζει τις βιτρίνες και ανοίγει κόμβους ελευθερίας, σπέρματα του ελεύθερου κόσμου που έρχεται.
Ευχαριστούμε ξανά όλους όσοι βοήθησαν σε αυτή την αυτόνομη γιορτή όπου δεν υπήρχαν θεατές και θεατρίνοι, μόνο η απελευθερωμένη συνεύρεση των τραγουδιών και του μέλλοντός μας.
– ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ
– ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΡΙΑΝΝΑΣ Β. Λ.

Posted in ανακοινώσεις, αφίσες, πανό | Leave a comment

Πανό για το 3ο Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ/ Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Posted in αφίσες, πανό | Leave a comment

3ο ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ 23/24/25 ΙΟΥΝΗ

 

Θεωρούμε τα φεστιβάλ συμπυκνωμένες ημέρες αλληλεπίδρασης και ανοιχτού πολιτικού διαλόγου. Συναντήσεις που ανοίγουν ρωγμές ελευθερίας στην καθημερινότητα της πόλης με πρόθεση να δείξουμε πως ένας κόσμος αυτόνομης πράξης , ελεύθερης συνύπαρξης και δημιουργίας από τα κάτω είναι υπαρκτός. Βρίσκεται στην άρνηση της πολιτικής της αντιπροσώπευσης και του πολιτισμού του θεάματος και της κατανάλωσης, βρίσκεται στη δημιουργία θεσμών ελευθερίας και ισότιμης συναπόφασης .
Θεωρούμε τα φεστιβάλ στιγμές ενός μέλλοντος που θέλουμε να δημιουργήσουμε συλλογικά, ως κοινωνία έξω απ’ το Κράτος και την Αγορά. Αφορμές να κοιτάξουμε τους αγώνες του παρελθόντος τοπικούς και παγκόσμιους και να ξανασκεφτούμε κριτικά πάνω σ’ αυτούς. Είναι τρόπος επικοινωνίας και ανταλλαγής εμπειριών με κινήματα που υπάρχουν και τρόπος παρουσίασης και διεύρυνσης των κοινωνικών κινήσεων που τώρα γεννιούνται .

Μ’ αυτή τη σκέψη η 1η μέρα 23/6 θα είναι αφιερωμένη στους αγώνες των τελευταίων περίπου δέκα χρόνων για το δημόσιο χώρο στα Γιάννενα . Αυτό που είναι σημαντικό να δούμε είναι πως στη βάση αυτών των αγώνων βρίσκεται η ανάγκη για την υπεράσπιση των δημόσιων και κοινών χώρων και εδαφών από τα συμφέροντα και τις μαφίες που εμφανίζονται είτε με κρατικό είτε με ιδιωτικό πρόσημο. Στο επίκεντρο αυτών των αγώνων βρίσκεται ο δημόσιος χώρος ως μέσο πολιτικής και κοινωνικής χειραφέτησης και η απελευθέρωση του με την πρόταση της αυτοδιαχείρισης.

Η πολιτική της φτωχοποίησης και του αποκλεισμού, η επανεμφάνιση ακροδεξιών οργανώσεων σε πολλές μεριές του πλανήτη που προσπαθούν να αρπάξουν ότι μπορούν απ την κοινωνική κρίση για να ταΐσουν την βαρβαρότητα που υπηρετούν, τα έτοιμα να καταστραφούν εδάφη της Χαλκιδικής και της Μεσοχώρας στο όνομα του πλουτισμού και της «ανάπτυξης» όσο και η πολιτική-κοινωνική απομόνωση και νωθρότητα του ατόμου, η αδιαφορία του για τα κοινά ζητήματα, είναι όλα συμπτώματα της σήψης του σημερινού συστήματος κρατικής-ιδιωτικής διαχείρισης.

Μέσα σ’ αυτό τον εκφυλισμό του συστήματος αφενός οι φενακισμοί του εθνικισμού και του φιλελευθερισμού βρίσκουν πρόσκαιρα χώρο και κρατική συμπαράσταση στηριζόμενοι από ορισμένες λαϊκές δεξιές νοοτροπίες, αφετέρου βλέπουμε παγκόσμια αμεσοδημοκρατικά κινήματα αντίστασης με προτάγματα αυτονομίας, ισότητας να αντιμάχονται και να υπερβαίνουν τον κόσμο του σκοταδισμού προτάσσοντας την κοινωνική διαχείριση και συλλογική συμμετοχή .

Γι’ αυτό το λόγο τη 2η μέρα 24/6 με τίτλο “Απόδραση από τα κράτη/Παγκόσμια αντίσταση στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό” θα ασχοληθούμε με το ζήτημα της κοινωνικής οργάνωσης έξω απ’ τον κρατικό μηχανισμό, θα ακούσουμε και συζητήσουμε κριτικά εμπειρίες από σύντροφο που έζησε στη Ροζάβα, εμπειρίες από την κατάσταση στην Τουρκία σήμερα και τα Βαλκάνια και ελπίζουμε να ανταλλάξουμε μορφές αντίστασης και δράσης .
Την 3η μέρα με αφορμή το βιβλίο “Το τέλος της Εθνικής πολιτικής” θα αναζητήσουμε σύγχρονες κοινωνικές κινήσεις που υπερβαίνουν το έθνος-κράτος ενάντια στην τρομοκρατία του νεο-φασιστικού λόγου και μορφώματος στην ευρώπη και παγκοσμίως με πρόταγμα την άμεση δημοκρατία.

Γίνεται σαφές πως τα παγκόσμια προβλήματα που τίθενται μπροστά μας όπως αυτό της προστασίας του νερού, της διαχείρισης της ενέργειας, της αντίστασης στην ακροδεξιάς δεν μπορούν να χωρέσουν ούτε να λυθουν στα στενά πλαίσια του έθνους κράτους ούτε σ’ αυτά της ιδεολογικής μισαλλοδοξίας. Αντίθετα κάνουν απαραίτητη και δυνατή μια παγκόσμια συλλογική αμεσοδημοκρατική δικτύωση. Η δικτύωση αυτή, ενάντια σε ιεραρχικές δομές που έχουν αποδειχτεί αντικοινωνικές και εξαθλιωτικές, βρίσκεται στον αντίποδα του κόσμου της εκμετάλλευσης που ζούμε καθημερινά.

Ένας άλλος κόσμος γεννιέται και μεγαλώνει συνεχώς. Είμαστε μέρος του και δεν αναθέτουμε σε κανέναν τη ζωή μας. Δημιουργούμε εξ αρχής τον Δημόσιο χώρο ως σημείο εκκίνησης, ως χώρο συναπόφασης και ελευθερίας στις γειτονιές μας, στις πόλεις μας.

Καλούμε τη γιαννιώτικη κοινωνία της οποίας μέρος είμαστε να συνομιλήσουμε, να συνθέσουμε λύσεις να βρούμε συλλογικά τις εξόδους προς την ελευθερία.

ΠΡΌΓΡΑΜΜΑ

1η μέρα:
-εκδήλωση-συζήτηση με τίτλο “Ο δημόσιος χώρος ως μέσο χειραφέτησης και οι αγώνες για την υπεράσπισή του στα Γιάννενα” με ομιλητές: Γ. Παπαχριστοδούλου – ( δημοσιογράφος ) και Άλεξ. Μπέγκα ( αρχιτέκτονας )
– στις 23.00 ρεμπέτικο γλέντι με τους Σταματία Δόση – τραγούδι, Ορφέα Τσακτσίρα – κιθάρα, τραγούδι, Γιώργο Καρακώστα – μπουζούκι.

2η μέρα:
– εκδήλωση-συζήτηση με τίτλο “Απόδραση απ’ τα κράτη. Παγκόσμια αντίσταση στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό” με ομιλητές : Άρβι Ματράκου (σύντροφος που έζησε στη Ροζάβα) Yankι Τ. (σύντροφος από Τουρκία), Yavor Tarinski (TRISE)
– 23.00 live with local groups
Czar
Sliver
Ωχτομηδέν
Το αστεροσκοπείο του larry bird
Jezies

3η μέρα:
– εκδήλωση συζήτηση με τίτλο “Το τέλος της εθνικής πολιτικής και το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας” με ομιλητές Αλέξανδρος Σχισμένος ( περιοδικό Βαβυλωνία ) και Νίκος Ιωάννου ( Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας )
– Μετά το τέλος της εκδήλωσης θα ακολουθήσει η προβολή του σουηδικού ντοκυμαντέρ “The Antifascists”
– Στις 24.00 Party

* Ιστορική περιήγηση στους δημόσιους χώρους της πόλης την Κυριακή στις 18.00 ( εκκίνηση από την κεντρική πλατεία )
* Καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ θα υπάρχει στο χώρο βιβλιοπωλείο, έκθεση φωτογραφίας της ομάδας του ε.κ.χ Nosotros, πάγκος με προϊόντα της ΒΙΟ.ΜΕ
– Όλες οι πολιτικές εκδηλώσεις ξεκινούν στις 20.00
Θεατράκι, Ιούνιος 2017

Posted in ανακοινώσεις, αφίσες, εκδηλώσεις, καλέσματα | Leave a comment

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

Τα τελευταία χρόνια τα περιστατικά εργατικών ατυχημάτων στον κλάδο των ντελίβερι και των μεταφορέων είναι μηνιαίο σχεδόν φαινόμενο, το οποίο έχει κοστίσει ζωές, όπως για παράδειγμα του courier πατέρα 2 παιδιών που εργαζόταν στην εταιρία Speedex (14/2/2017) , του ντελίβερι που εργαζόταν στην εταιρία MIKEL (2/3/2017) , του ντελίβερι που εργαζόταν στην εταιρία DETOX ( 30/5/2017) .

Αυτό προφανώς δεν αποτελεί ένα τυχαίο ή σπάνιο γεγονός αλλά μια αποτύπωση του σημερινού εκβιασμού, της εντατικοποίησης και της βαρβαρότητας που ασκείται στα πλαίσια αυτού που ονομάζεται «εργασία». Εργασιακός εκβιασμός είναι η πραγματικότητα στην οποία ο εργαζόμενος οφείλει συχνά να παρέχει στον εαυτό του και να συντηρεί μόνος του τον εξοπλισμό της δουλειάς του (μηχανάκι-κράνος) με μεγάλο κόστος για τον ίδιο, και βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή του σε περίπτωση που δεν μπορέσει να τον συντηρήσει, ενώ στην ουσία η παροχή εξοπλισμού αποτελεί βασική αρμοδιότητα του παρόχου εργασίας.

Η εντατικοποίηση στο χώρο της εργασίας γίνεται φανερή κάθε μέρα σε πολλά γνωστά μας μαγαζιά-αλυσίδες και μη. Σε μια περίοδο πολιτικής , κοινωνικής και οικονομικής μεταβολής και κρίσης οι εργασιακές αυθαιρεσίες είναι κανονικότητα και καθημερινότητα, αφού σαν ύστατος εκβιασμός προβάλλεται η ανεργία. Οι εργαζόμενοι πωλώνται φθηνά στα σκλαβοπάζαρα και γίνονται και οι ίδιοι προϊόντα, κατά καιρούς, προς όφελος της επιχείρισης, αφού η «εικόνα της επιχείρησης» εξαρτάται από τα χαμόγελα στους πελάτες και η εντατικοποίηση, φυσικά είναι προς όφελος της αγοράς και της κίνησης του χρήματος.

Απέναντι στην διαιώνιση αυτής της κατάστασης στάθηκαν στις 23 Μαϊου 2017 οι οδηγοί δικύκλου, πραγματοποιώντας απεργιακή κινητοποίηση ως «συνέλευση βάσης εργαζομένων δικύκλου», η οποία στάθηκε μακρυά από κομματικές ή κρατικοδίαιτες συνδικαλιστικές σέχτες, γεγονός που ενοχλησε ιδιαίτερα τα καθεστωτικά μέσα, τα οποία βάλθηκαν να υπονομεύσουν αυτήν την ενέργεια με ειρωνικά άρθρα όπως του «Πρώτου θέματος» που έφερε τον τίτλο <<Γίνεται κι αυτό στην Ελλάδα: Απεργούν οι ντελιβεράδες!>>.

Ο εργασιακός μεσαίωνας, λοιπόν καλά κρατεί και αν δεν τον σπάσουμε εμείς τότε ποιοί ; Για να μη συνηθίσουμε το θάνατο και την ακραία εκμετάλλευση, παίρνουμε ως παράδειγμα την αυτοοργανωμένη κινητοποίηση των σωματείων βάσης και παλεύουμε αμεσοδημοκρατικά και οριζόντια για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τη μισθωτή σκλαβιά και την υποτίμηση των ζωών μας.

Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη – Αξιοπρέπεια

Χειρονομία – Αντιεξουσιαστική Κίνηση

Posted in ανακοινώσεις | Leave a comment

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ/ ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ Τ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΡΙΑΝΝΑΣ

Τον Αύγουστο του 2012 γίνεται ένοπλη ληστεία στο υποκατάστημα της Alpha Bank της Νάουσας Πάρου, κατά την οποία χάνει τη ζωή του ένας οδηγός ταξί που επιχείρησε να σταματήσει τους ληστές.

Η αντιτρομοκρατική κάνει την εμφάνισή της στην υπόθεση λόγω ενός «ανώνυμου» τηλεφωνήματος, του οποίου την πηγή δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν οι αρχές. Το τηλεφώνημα ανέφερε ως δράστη κάποιον Τάσο που έχει σχέση με την «τρομοκρατία», αναφέροντας το ξενοδοχείο στο οποίο έμενε ο Θεοφίλου.
Ακολουθεί η σύλληψη του Τ. Θεοφίλου στις 18/8 του 2012 στον Κεραμεικό και η βίαιη απόσπαση DNA από τον ίδιο, με τη μέθοδο του πνιγμού. Στη συνέχεια ένα ανύπαρκτο καπέλο γίνεται ο λόγος της από τότε φυλάκισής του. Ένα καπέλο που δεν περιλαμβάνεται στα ευρήματα από το σημείο της ληστείας (καμια κάμερα δεν το δείχνει) αλλα υποτίθεται ότι ενοχοποιεί τον Θεοφίλου, αφού βρέθηκε σ’αυτό ιστός που ακόμα η αντιτρομοκρατική αρνείται να επιβεβαιώσει τι είδους.

To Νοέμβριο του 2013, ήδη 15 μήνες μετά τη σύλληψη, χωρίς κάποιο ουσιαστικό αποδεικτικό στοιχείο εναντίον του, ξεκινά η Δίκη. Το 2014 καταδικάζεται , πρωτοβάθμια, σε εικοσιπέντε χρόνια κάθειρξη για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία και για ληστεία και αθωώνεται για τη συμμετοχή στους Πυρήνες της Φωτιάς.

Την Δευτέρα 15/5/17, οπότε συνεχιζότανε η δίκη του σε δεύτερο βαθμό, η εισαγγελία (Αννα Καλουπα) πρότεινε την ολική καταδίκη του, κρίνοντας τον ένοχο ακόμα και για κατηγορίες για τις οποίες αρχικά είχε απαλλαχθεί από το Τριμελές Εφετείο (ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση, ανθρωποκτονία από πρόθεση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, κατασκευή, προμήθεια και κατοχή εκρηκτικών υλών και διακεκριμένη κατοχή όπλων).

Να ξανασημειώσουμε εδώ ότι το δικαστήριο κατέληξε στην καταδίκη του χωρίς να υπάρξει ούτε μία αυτόπτης μαρτυρία που να τον συνδέει με τη ληστεία ή τον φόνο του ταξιτζή. Με τους μάρτυρες να μην αναγνωρίζουν τον Θεοφίλου, το μόνο στοιχείο που ως τώρα τον κρατά στη φυλακή είναι η εύρεση DNA σε καπέλο που υποτίθεται πως έπεσε απ’ τον δράστη την ώρα της ληστείας. Το DNA όμως όπως γνωρίζουμε δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ισχυρό ενοχοποιητικό στοιχείο που αρκεί για να καταδικάσει κάποιον σε ισόβια κάθειρξη. Αντίθετα, η όλο και συχνότερη και ανεξέλεγκτη χρήση γενετικού υλικού από πλευράς των αρχών ως αποδεικτικό στοιχείο αποτελεί αναξιόπιστη μέθοδο πιστοποίησης αποτελεσμάτων, λόγω του ότι η συγκεκριμένη μέθοδος (STR) αποτελεί μόνο μέθοδο αποκλεισμού υπόπτων και όχι ταυτοποίησης τους. Δεν είναι όμως η μόνη φορά που βλέπουμε ένα «σενάριο» της αντιτρομοκρατικής να οδηγεί κάποιον άδικα στη φυλακή. Άτομα που δεν είχαν εις βάρος τους οτιδήποτε, καμία μαρτυρία, μόνο προσωπικές σχέσεις με άτομα που θεωρούσε «ύποπτα» η αντιτρομοκρατική και την υποψία συμμετοχής στον αντιεξουσιαστικό χώρο.
Η περίπτωση της Ηριάννας, υποψήφιας διδάκτωρος της Φιλοσοφικής, τον Μάρτιο του 2011 είναι άλλο ένα ακραίο παράδειγμα δικαστικής αυθαιρεσίας. Η ίδια διανυκτέρευε στο σπίτι τού συμφοιτητή της Κωνσταντίνου, ο οποίος διατηρούσε φιλική σχέση με κάποια άτομα που τότε ήταν ύποπτοι για συμμετοχή στην οργάνωση ΣΠΦ.
Αυτό αποδείχτηκε αρκετό για να κάνει έφοδο το βράδυ εκείνο στο σπίτι η Αντιτρομοκρατική, να προσάγει τον Κωνσταντίνο και να ζητήσει να δώσει δείγμα DNA η Ηριάννα. Ο Κωνσταντίνος παραπέμπεται ως μέλος της ΣΠΦ χωρίς απολύτως κανένα στοιχείο πέρα από τη φιλική του σχέση με δύο μέλη των Πυρήνων, αλλά με πρόταση του εισαγγελέα (Σωτήρη Μπάγια) και με απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων αθωώνεται. Δύο χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2013, η Ηριάννα συλλαμβάνεται, διότι έτσι ξαφνικά προέκυψε ταυτοποίηση του δικού της DNA σε έναν γεμιστήρα εκτός όπλου από τα ευρήματα της Πολυτεχνειούπολης. (τον Νοέμβριο του 2011, στην Πολυτεχνειούπολη, ένας αγνώστων στοιχείων άντρας είδε από την ταράτσα στις 4 μ.μ. κάποιον να βγαίνει από ένα βαν και να κρύβει ένα κουτί με όπλα τα οποία συνδέθηκαν με τους ΣΠΦ). Από έρευνα που γίνεται στο σπίτι της, στο αυτοκίνητο, δεν βρίσκεται το παραμικρό στοιχείο. Το δικαστήριο δεν πείθεται ούτε από τη μη ύπαρξη μαρτύρων, ούτε από την κατάθεση της Ηριάννας και των μαρτύρων υπεράσπισης ούτε από την μή βαρύνουσα σημασία του DNA ως αποδεικτικού στοιχείου και αποφάσίζει την 1/6 2017 να καταδικάσει την Ηριάννα σε δεκατρία χρόνια χωρίς ελαφρυντικά.
Βλέπουμε ξεκάθαρα πως είμαστε μπροστά σε σκευωρίες κατασκευασμένες για να παίξουν το παιχνίδι της αντιτρομοκρατικής και να προσποιηθεί αυτή επιτυχίες. Ένα αφήγημα κατασκευασμένων στοιχείων και αλόγιστης χρήσης δειγμάτων DNA, μια πολιτική της στοχοποίησης βάσει πολιτικών συσχετισμών. Χρησιμοποιώντας σαν «δεξαμενή» τα στοιχεία που είναι καταχωρημένα μέσω μαζικών προσαγωγών και μέσω της εφόδου σε καταλήψεις, ελεύθερους κοινωνικούς χώρους και σπίτια, αρκεί σε κάθε περίπτωση η φιλική/διαπροσωπική σχέση ώστε να καταδικαστεί ένας αθώος άνθρωπος που δεν υπάρχει τίποτα το ενοχοποιητικό εναντίον του.
Τον ρόλο τους προφανώς στη διαμόρφωση ενός «εσωτερικού εχθρού», με στόχο την κοινωνική συσπείρωση εναντίον του, στη διαμόρφωση μιας στερεοτυπικά εγκληματικής δημόσιας εικόνας του Τ.Θεοφίλου (και της Ηριάννας) ως επικίνδυνου «αναρχικού δολοφόνου» και «τρομοκράτη» είχαν παίξει και τα ΜΜΕ, με πρωτοστάτη το «Πρώτο Θέμα». Τα γνωστά μας όργανα της παραπληροφόρησης που ελέγχει η ολιγαρχία για να συνεχίζει να υπάρχει, μέσα επανάληψης και επιβολής τελικά της γνώμης των κυρίαρχων.

Η ακραία πρόταση της εισαγγελίας για ολική καταδίκη του Θεοφίλου αλλά και η περίπτωση της Ηριάννας συντάσσεται και δείχνει τη γραμμή της αντιτρομοκρατικής που δεν είναι άλλη από τη στοχοποίηση ενός ολόκληρου χώρου αντίστασης και αγώνα. Είμαστε μπροστά στην ποινικοποίηση των φιλικών και κοινωνικών σχέσεων, όπως και του πολιτικού αυτοπροσδιορισμού, των πολιτικών φρονημάτων. Δεν έχει σημασία αν το έκανες, σου λένε, σημασία έχει με ποιους μιλάς και τι είσαι.
Βρισκόμαστε θεατές στην κατασκευή της νέας «τρομοκρατίας» από την την δικαστική αρχή, τα κανάλια και την ελληνική αστυνομία. Ένα τσιρκο με την εκδικητικότητα του κράτους να πρωτοστατεί στο όνομα της δικαιοσύνης, ένα κλίμα τρομοκρατίας που επιβεβαιώνει την ανάγκη ύπαρξης της αντιτρομοκρατικής.

* Η δίκη του Θεοφιλου θα συνεχιστεί στις 27 Ιουνίου.
– ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ
– ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ Τ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΗΣ ΗΡΙΑΝΝΑΣ
– ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ/ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ

 

Posted in ανακοινώσεις | Leave a comment